سنت نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمود : « پس از من فتنه‌اى برپا خواهد شد ، پس آنگاه كه رخ داد ، به دامان على بن ابى طالب ( ع ) در آويزيد زيرا نخستين كسى است كه مرا مىبيند و نخستين كس است كه روز رستاخيز در آغوشم سلام خواهد گفت . او صديق اكبر و فاروق اين امت است . ميان حق و باطل را جدا خواهد كرد و سركرده مومنان خواهد بود . » « 1 » حاكم در مستدرك و سيوطى در الدر المنثور گفته‌اند كه « پيامبر ( ص ) هنگام نزول آيه « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ( رعد : 7 ) : « همانا تو هشدار دهنده‌اى و براى هرقومى هدايتگرى است » دست خود را بر سينه على قرار داد و فرمود : « اى على تو هدايتگرى ، هدايت شوندگان بعد از من به وسيله تو هدايت خواهند يافت . » « 2 » پيامبر ( ص ) به اين حديث بسنده ننمود بلكه تمامى پيشامدهايى

--> ( 1 ) - دلائل الصدق : 2 / 238 ، اسد الغابه : 5 / 287 چ مصر سال 1285 ه ، كنز العمال متقى هندى : 7 / 305 چ حيدرآباد سال 1312 ه ، ديگران نيز روايت را آورده‌اند مانند فضائل الخمسة من الصحاح الستة . ( 2 ) - كنز العمال متقى : 1 / 251 و : 6 / 157 ح 2631 و : 11 / 620 ح 33012 ، مستدرك حاكم : 3 / 129 چ دار الكتب لبنان با سندش از عباد بن عبد اللّه . . . ، مجمع الزوائد : 7 / 41 با اضافه : و الهادى رجل من بنى هاشم . . . رجال مسند از ثقاتند ، تفسير كبير رازى : 5 / 721 چ دار الطباعة العامرة مصر و : 21 / 14 چ ديگر ذيل آيه و اضافه كرده : ذكروا . . . و الثالث المنذر النبى ( ص ) و الهادى عليا ( ع ) و حديث سابق الذكر ابن عباس را آورده ، الدر المنثور سيوطى : 4 / 45 و 608 ايضا در تفسير ذيل آيه مانند اين ، نور الابصار : 71 چ عثمانى ، كنوز الحقائق : 42 ، شواهد التنزيل حاكم : 1 / 293 - 303 ح 398 الى 416 ، المناقب ابن شهر آشوب : 3 / 83 و 85 چ دار الأضواء ، كفاية الطالاب : 233 چ حيدريه و 190 چ الغرى ، تفسير شوكانى : 3 / 70 ، تاريخ دمشق : 2 / 415 ح 913 - 916 ، ينابيع المودة : 115 و 121 چ حيدريه و : 99 و 104 چ استامبول و : 1 / 90 چ اسوه و 294 و پس از آن و 308 و : 2 / 246 و : 3 / 454 چ اسوه ، زاد المسير ابن جوزى : 4 / 307 ، نظم درر السمطين : 90 ، فتح البيان :